Gece zor geçti.
Erva sabaha kadar uyuyamadı.
Mirza ise pencerenin önünde durdu, şehri izledi.
İkisi de biliyordu…
Yarın her şeyi değiştirecekti.
Ertesi gün
Hava kapalıydı.
Sanki şehir bile gergindi.
Mirza ve Erva arabaya bindi.
Yol boyunca kimse konuşmadı.
Erva’nın elleri soğuktu.
Mirza fark etti.
Elini tuttu.
“Sakin ol.”
Erva başını salladı.
“Deniyorum…”
Buluşma yeri
Issız bir yerdi.
Eski bir bina.
Karan çoktan gelmişti.
Yalnız değildi ama adamları uzaktaydı.
Mirza arabadan indi.
Erva da indi.
Mirza hemen onun önüne geçti.
Korur gibi.
Karan onları izliyordu.
Gözleri özellikle Erva’nın üzerindeydi.
Sessizlik…
Sonunda Karan konuştu:
“Cesursun.”
Erva bir adım öne çıktı.
“Konuşmak istiyorum.”
Mirza hemen kolundan tuttu.
“Dikkatli ol.”
Erva başını salladı.
Ka
