Erva kapının yanında durmuştu.
Mirza’nın yüzündeki ifadeyi görünce kaşları hafifçe çatıldı.
“Mirza… iyi misin?”
Mirza birkaç saniye cevap vermedi.
Sadece ona baktı.
Kafasının içinde Karan’ın sözleri dönüp duruyordu.
“Senin karın benim babamı öldürdü…”
Mirza derin bir nefes aldı.
“İyiyim.”
Ama sesi normal değildi.
Erva bunu hemen fark etti.
Yavaşça yanına geldi.
“Bir şey olmuş.”
Mirza gözlerini ondan kaçırdı.
“Hayır.”
Erva masasının önünde durdu.
“Mirza…”
Mirza başını kaldırdı.
Erva’nın gözlerinde endişe vardı.
“Bana söyleyebilirsin.”
Mirza birkaç saniye sustu.
Sonra yavaşça sordu:
“Az önce buraya biri geldi.”
Erva merakla baktı.
“Kim?”
Mirza’nın gözleri sertleşti.
“Karan.”
Erva’nın yüzü bir anda değişti.
Sanki rengi solmuştu.
Mirza bunu fark etti.
“Onu tanıyor
