Part 2
Asmin
“Benim iştahım kaçtı, size afiyet olsun!” diyerek ayağa kalkacakken Mirhan elimden tuttu. Tutuşu sertti. Bileğimi acıtmıştı.
“Otur buraya,” dedi. Sesi kızgındı, her kelimesi bir uyarı niteliğindeydi.
“Bırak” desem de dinlemedi. Bileğimden sımsıkı kavrayarak beni olduğum yerde durdurdu. Şilan’ın bakışları üzerimizdeydi.
“Sana bir şey söylüyorum değil mi? Buraya otur dediysem oturacaksın! Daha fazla sabrımı sınama.” Gözleri zehirden bir ok gibi üzerime dikilmişti. Direnmek istesem de bunun beni daha zor bir durumda bırakacağını biliyordum. Sessizce başımı eğip oturdum.
O kadının yanında durmak istemediğimi söylemek istedim ama kendimi zor tuttum. İçimde patlamaya hazır bir volkan varmış gibi hissetsem de dışarıya yansıtmamaya çalışıyordum. Revin gelene kadar iki lokma y
