Arabayı kaçta sürdüğü mü bilmeden son sürat varmak istediğim konağa geldim. Arabayı durdurunca cebimden telefonu çıkarıp önüme baktım.
"Umarım burda değilsin Sahra" diyerek telefon ile Suat'ı aradım. İkinci çalışta açmıştı.
"Bana bizim köyün tüm kamera videolarını buluyorsun Suat" derken sinirden çene kaslarımı hareket ettirmekte zorlanıyordum. Çenemi kasmaktan artık çenemde dahil olmak üzere tüm kaslarım ağrıyordu. Hangi cesaretle benden kaçmıştı? Benden kaçabileceği herhangi bir yer olduğunu mu düşünüyordu? Neyse ki parası yoktu ve uzağa kaçamazdı. Telefonu kapatıp sinirle direksiyona bir tane geçirdim.
Arabadan inerek hızla konağın dış kapısına dayandım. Kapıya ard arda yumruklar indirirken arkamdan sesler duydum. Korumalarımın bir kısmı buradaydı. Konağın kapısı açılır açılmaz kapı
