58. BÖLÜM
"Öyle bir gün olsun ki, tüm maziler gelecekteki günlere yetecek kadar güzellik serpsin. Öyle anlar bahşet ki bugüne, hatıralarına sızan her saniye; gelecekte seni canlı tutsun. Saniyeler içinde debelenerek yaşayacaksın Aslan. Yalan yok, saklambaç yok, artık Oyun Bitti."
Gözleri gündoğumu güneşin parıldayan ışıklarına takıdı. İçini sızlatan serinlik umurunun köşesinden dahi geçmezken; elindeki kağıdı buruşturdu. "Artık oyun bitti." diye tekrarladı. Kağıttaki son cümlede yazan gibi. Ellerini saçlarının arasına götürerek karıştırdı. Yüzü kıpkırmızı kesilirken, umuta tutunmaktan başka yapabilecek çaresi yoktu. Sımsıkı ihtimallere sarılmış, deli gibi içini saran korkusunu yenemiyordu. Ya her şey kötüye giderse ihtimali, içten içe onu yiyip bitiriyordu. Olmayacaktı. İyiye gidecekti.
