49.BÖLÜM
Kavuşmaya Çeyrek Kala
Donukluk kazanmış, mat gözlerini yere devirirken haftalarca savaş verdiği korkak gözlerden utanarak sıkılmanın verdiği tepkiydi. Bahçe zeminindeki yerin taşlarını gözbebekleri farkında olmadan sayıyordu. Gözlerindeki görüşünü buğulandıran ıslaklıklar yine de o taşları saymasına engel olamamıştı. Yeşil üzgün irislerini babasına tekrar dikti, yalvaran bakışları aralarındaki gerginliği arkaya doğru süpürüyordu. "Yapma Elif."
"Sen yapıyorsun."
Elinin tersiyle göz yaşlarını geri itti. Yarım bıraktığı cümlesini tamamlamaya çalıştı. "Neden beni seçim yapmak zorunda bırakıyorsun? Seçim yapmak zorunda değilim."
"Karşı çıkmamın sebebini açıkladım."
"Alp doğru insan, bunu sende biliyorsun."
"Küçüksünüz."
"Yaşadıklarımızı, kaç insan yaşadı? Kaç kişi daha küçücükk
