36.BÖLÜM
Dışı harabe bina uzun ve inceydi. Tuğla taşlarında, göz hareleri sağa sola gelip gitti. Bakışları boşluğa karışmıştı. Bakarken bakmıyordu adeta. Zihninde defalarda dönen sahneleri izliyordu. Dünya ile bağlantısı kopmuştu. Donuk yeşil gözlerini binada ayırmadı. "Burası mı?"
"Evet. Kat, 6."
Yutkundu. Yutkunuşunu kulaklarında hissetti. Boğazının ortasına oturan yumrunun acısı solunum yolundan aşağı iniyordu. "Git."
Yanında korkakça duran çocuğa dikti gözlerini. Kendisinin aksine, fazla kararsız, fazla suçlu ve fazla duyguluydu. Sözünü ikiletmezken, arkasını dönüp çoktan uzaklaşmıştı.
Adımları apartmanın girişine vardığında, ayakkabılarının sert tabanı kulaklarında yankı sesleri bırakarak beyninde fırtınalar savuruyordu. Her adım, geçmişe biraz daha yaklaşmaktı. Her adım, "ann
