... Tuğrul ...
Saate baktım, neredeyse 11 olmak üzere. Telefonum çaldığı zaman zaten geç olduğunu çoktan fark etmiştim. Arayan eşimdi...
"Alo."
"Alo... Hayatım ne zaman geleceksin?"
"Bebeğim bugün biraz işim uzadı. Beni bekleme istersen."
"Hayır... Beklerim... Tamam sorun değil gelmeden önce ara olur mu yolda olduğunu bileyim."
"Tamam bir tanem merak etme..."
Telefonu kapatırken önümde duran kapıya bakıyordum. Bir an kararsız kaldım ancak o sırada yanımdaki arkadaşım kolumu dürttü. Dönüp baktığım zaman maskeyle örttüğü yüzünü gördüm. Gözleriyle bana bakıyordu. Onay vermemi bekledi. Başımı onaylar anlamında salladım.
O da eliyle onaylama işareti yaptı ve arkadaki adam bir anda elindeki balyozla kapıya vurdu. Kapı sert bir ses çıkardı ama açılmadı. Yeniden vurdu.
Bam!
Yeniden... An
