Alışverişten geldikten sonra eşyaları mutfağa koydum. O sırada Okan koşturmaya başlamıştı. Tuğrul da geride kalanları getiriyordu.
"Siz içeri geçin ben şuraları düzenleyip yemek hazırlayacağım." dedim.
Hafıfçe bana yaklaştı ve dudaklarıma bir öpücük kondurdu. Onun kokusu, tadı... Bir başka... Beni her seferinden kendimden geçirmeye fazlasıyla yetiyor.
"Çok özledim seni..." diye fısıldadım o güzel gözlerine bakarak.
"Ben de seni..." dedi ve kalçama hafifçe bir şaplak attı. Yüzü gülüyordu, bu benim de yüzümü güldürmeye yetip de artıyordu bile.
Hızlıca aldıklarımızı dolaba yerleştirip yemek yapmaya başladım. Mutfağımda zaman geçirmeyi her geçen gün daha çok sever hale geliyordum. Bu bana farklı bir haz veriyor. Gerçekten de bu evin bana ait olduğunu, burada yeni bir hayata başladığımı ba
