"Ne düşünüyorsun?" diye sordum Barın'a, dün gece çıkardığım rezaletin gerçekliği yüzüme yeni yeni vururken. Dün gece bu konu hakkında konuşmak istemediğimden Barın'ı susturmuştum ve yatıp uyumuştuk ama daha fazla kaçamayacağımın farkındaydım. "Çok şaşırdım." diye mırıldandı Barın düşünceli bir sesle. "Seni ilk kez öyle gördüm... ve buna sebep olduğum için kendimden nefret ettim." Hemen karşı çıktım. "Durumun seninle bir ilgisi yoktu. Böyle düşünme." Kafasını iki yana salladı. "Senin gibi bir kadın nasıl oluyor da karşısındaki kişinin saçlarına yapışabiliyor? Sen bu kadar sinirli bir insan değilsin normalde." Dudaklarımı içten kemirirken aklımdaki şeyi söylemek ve söylememek arasında kaldım. "Barın..." diye mırıldandım nihayet karar verdiğimde. Koltukta tamamen ona dönüp bağdaş kurdum. B

