SİLAHTAR’DAN…
Uzun ve tutkulu bir öpücükle hapsetmiştim dudaklarını. Bütün gücü ile itti beni. Nefes nefese kalmıştı. Sonra yanağıma okkalı bir tokat indirdi. Bu sefer de ben sinirlendim tekrar dudaklarına yapıştım ve bambaşka bir şey yaptı. Dizini kaldırıp erkekliğime gömdü.
Acı içinde çekildim.
“Kahretsin yavrum ne yapıyorsun sana lazım olmayacakmış gibi.”
Gözlerimden yaş geldi.
“Olmayacak olacaksa da başka bulurum ben”
“Ulan” dedim tutmaya çalıştım lakin kıvranmaktan öteye gidemedim.
“Törpü ağzından çıkanlara dikkat et geliyorlar bana”
“Niye dikkat edeyim? Durup durup sol yanımı hırpalayan bir adama bir şey yapmak zorunda değilim”
Derin bir nefes çektim bu bile sızımı geçirmedi.
“Konuşmama izin versen anlatacağım”
“İstemiyorum. Buradan çıkar çıkmaz Arslan Silahtar’ı hayatımda
