Hani bir kız vardı.Zayıf,çelimsiz,kednine güvenş olmayan bir kız.Sürekli birilerinin gölgesinde yaşayan ve bir adama çok fena aşık olmuş bir kız.Hah işte o kız bugün büyümüştü.O kız kendi için hayatı için mücadele etmiş ve kazanmıştı.Sevdiğim adama innamaktan bir saniye bile inanmaktan vezgeçmemiştim daima onun yanında olmuş onu gözetlemiştim ve kazanan ben olmuştum.Hem Çınarı içeriden çıkarmış hemde onun kalbini kaznmıştım.
Çınrın kalbi tıpkı donmuş koca bir buz kütlesi gibiydi.Soğuk ve katı.Ama ben onu eritip ılıtmıştım.Kalbinde kocaman bir yer edinmiş ve ona kavuşmuştum.Biz kadınların isteyip de yaoamayacağı hiçbir şey yoktu.Yeter ki isteyelim gerisi hiç önemli değildi.Biz yapardık.Biz kadınlar güçlüydük.Hele hele bir adamı sevdiysek daha da güçlüydük daha da yıkılmazdık.
Biz kadınlar
