Sabah annemin soğuk bakışları altında kahvaltı etmek zorunda kalmıştım. Bunun ne kadar gerginlik verici olduğunu unutmuştum. Aslında bu bakışlara alışkındım. Annem hiç aksini yapmamıştı ki. O her zaman mesafeli bir kadındı. Hiçbir zaman sıcak bir anne olmamıştı. Bize karşı önce hanım ağa, sonra anne olurdu. O yüzden sıcak anne şefkati hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Annelik kavramını ben ablamdan tatmıştım. Benden beş yaş büyüktü. O yüzden ne zaman sıkıntım olursa anneme değil ablama giderdim. Bilirdim ki anneme gitsem o beni anlamayacaktı. Ama ablam beni anlar ve şefkat gösterirdi.
Aslında babamın da annemden pek bir farkı yoktu. Sürekli aşiretin sorunlarıyla ilgilendiğinden bizi ihmal ederdi. Her zaman meşgul ve işi vardı. Onunla yapmak istediğim onlarca şey olmasına rağmen, yanımızda
