Zervan, çoğunun odasının kapısının önünde durdu. Elini kapı koluna attı ama çevirmedi. Hayatında kaç tane büyük pazarlığa girmiş, kaç tane husumeti tek sözüyle bitirmişti ama şu an avuç içlerinin terlediğini hissediyordu. Pedagogla yaptığı o uzun konuşmalar, aldığı notlar zihninde uçuşuyordu. "Sakin ol, onun seviyesine in, dürüst ol..."
"Söylemesi kolay," diye mırıldandı kendi kendine. Derin bir nefes alıp kapıyı araladı.
Mervan, halının üzerine yayılmış, boy boy dizdiği oyuncaklarıyla oynuyordu. Kapının sesini duyunca başını kaldırdı. O küçük yüzündeki bakışlar, Zervan’ın aynısıydı; meraklı ve keskin.
"Baba? Gelsene, bak yeni atım nasıl?"
Zervan, boğazındaki düğümü yutkunarak çözmeye çalıştı. Ceketini sandalyenin arkasına asıp, dev cüssesiyle oğlunun yanına, halının üzerine bağdaş kur
