Dışarıda başlayan tipiyle uçuşan kar tanelerine daldı gözüm. Hislerim eğer bir görüntü olsaydı kesinlikle bu olurdu. Düşüncelerim uçuşan kar taneleri gibi oradan oraya savrulurken , insanlar inatla o fırtınana içinde ilerlemeye çalışıyorlardı. Derin bir nefes alarak gözlerimi tekrar elimde titreyen telefona çevirdim. Aybars arıyordu… Önemi bir durum olmasaydı aramayacağını düşünerek bekletmeden yanıtladım.
Kulağıma götürdüğüm telefonda öylece bekledim karşı taraftan bir ses gelmesi için. Birkaç saniyenin ardından küçük bir kızın sesini duymamla anında Defne olduğunu anlamıştım. Fakat emin olamadığım için kaşlarım çatıldı.
-Alo. Defne sen misin?
-Şey evet öğretmenim benim.
Duraksamasıyla utangaç çıkan sesine gülümsedim.
-İyisin değil mi? Bir sorun yok.
Teyit etmek ister gibi çıka
