Sabah olduğunda konağın önü ve avlusu cenaze için gelen insanlarla dolup taşıyordu. Yağmur ince ince yağıyordu, gri gökyüzü bu kasvetli güne eşlik ediyordu. Konağın önündeki kalabalık, içimde bir sıkıntı yaratıyordu. Gözlerim sürekli Azat'ı arıyordu, ama onu bir türlü göremiyordum. Kalabalığın arasında kaybolmuş gibiydi.
Kayınvalidem gösterişli ağlamalarıyla dikkat çekiyordu. Her zamanki gibi abartılı bir şekilde ağıtlar yakıyor, insanların ilgisini üzerine çekmeye çalışıyordu. Görümcemler de ona eşlik ediyordu, sahte gözyaşları dökerek çevredekileri etkileyemeye çalışıyorlardı. Bu gösterişli tavırları içimi bulandırıyordu. Gerçek acı böyle yaşanmazdı.
Azat’ın halası ve kuzenleri ise beni suçlayan bakışlarla etrafımda dolanıyordu. Ağlayışları, ağıtları sanki beni hedef alıyordu. Her gözy
