Restorana kadar böyle mi yürüyeceğiz? Kolunun altından çıksam şüphelenir diye bir şeyde diyemiyorum. Çıkmasam bana işkence oluyor.
-Ne düşünüyorsun?
Ona bakmak istemesem de baktım. Allahtan boyu benden uzun da dibimde değil. Aklımdakini söylemek yerine kafama takılan diğer konuyu söylemek daha mantıklı geldi.
-Babamı ne zaman ziyarete gidebileceğim?
-Ben öğrenirim onları. Sen merak etme. Abin hepsini halledecek.
Gülümseyip yola baktı. Ben hala onu izlemeye devam ettim. Abi...Abi..Hazan buna alışman lazım. Kalbine bunu anlatman lazım. Keşke annem şu an yanımda olsaydı da kızına ne yapması gerektiğini anlatsaydı.
-İçeri girmeye hazır mısın?
Karşıya bakınca restoranın önüne geldiğimizi anladım. Kaçmak çözüm olmadığı için "Hazırım galiba."dedim. Sonunda kolunu omzundan çekince sevindiği
