-Şimdi Buğra ile bizim eve gidip biraz dinleniyorsun.
Deniz abin dediği ile kendime geldim. İkisi kalkıp karşıma geçti. "Babamı bırakıp bir yer gidemem."
-Baban artık iyi ve senin de biraz dinlenmen lazım. Ben memur arkadaşlara Buğra'nın telefonunu vereceğim. Bir şey olursa aralar zaten. Benimde işe dönem lazım.
Bunu bilerek yapıyorlar. Buğra ile onların evine gitmek,bu ne güzel bir fikir. Bu iki adam gerçekten ne yaptığının farkında değil.
-Biz size zahmet vermeyelim.
-Hazan lütfen. Anneme haber verdim, bizi bekliyor kadın. Gidelim sonra geleceğiz zaten.
İkisi benden cevap bekliyordu. Köşeye sıkıştım resmen. Annesi ile tanışmak çok güzel, ama ben kendi hayal dünyamda fazla kaptırıp gidiyorum. Sonra çıkması çok zor olacak gibi hissediyorum.
-Daha ne kadar bekleyeceğiz?
Deniz abinin
