-Hazan sen beni dinliyor musun acaba?
Uykudan uyanır gibi bana bakan Yelda'ya baktım. Evet dinlemiyorum. Daha doğrusu dinleyemiyorum. Kafam burada değil çünkü.
Üst üste yaşanılan olaylar beni fazla yordu. Artık yetişemediğimi hissediyorum. Mesela şu an aklım sevgilimde. Çünkü o günkü konuşmadan sonra adam akıllı görüşemedik. Tamam bende istedim, ama bu biraz fazla oldu. Sevgili değilken bu kadar ayrı kalmıyorduk. Kurs desen tamamen karıştı. Herkes bana yardımcı olmak isterken ben buradan çıkamaz oldum. Sırayla hocalar eksiğime yardımcı olmak istedi. Tabi bende hayır diyemedim. Şu an geldiğim durum ise,Gökhan'ın işi hala duruyor ve artık sabrının sonuna geldiği kesin. Bir de Leyla var ki o durumdan tamamen kaçıyorum. Kuzenim birazcık daha beklemeli...
Yelda'nım hala cevap beklediğini gör
