İçeri giren kişiyle kapı kapandı. Ben hala bu durumun şaka olduğunu düşünmek istiyorum.
-Beni çok özledin değil mi küçük kız?
Gökhan kollarını açıp bana doğru yürüdü. Yine o soğuk ve tehlikeli gülüşü ile bana bakıyordu. Ayağa kalkıp kendimi toparlamaya çalıştım. Şu an şok olmanın zamanı değil. Babam nerede ve bu adam nasıl buraya geldi. Herkesi mi ayarladı? Bunu demek istemiyorum ama Kuzey haklı çıkmıştı.
-Bu ne demek oluyor?
Sonunda sesimi ayarlayıp konuşabilmiştim. Gökhan yanıma yaklaşıp eğildi. Aynı izaya geldiğimizde "Bende seni özledim."dedi. Aynı rahatlıkla geri çekilip masanın diğer tarafına oturdu. Bu adamla aynı ortamda durmak istemiyorum. Adım attığım anda "Otur Hazan!!"diye sert bir şekilde uyardı. Göz göze geldiğimizde bu sefer sinirli bakıyordu. Tabi unuttuğu bir şey var
