Hayat sanki daha başka gelmeye başlamıştı artık. İçimde Demir'den bir ben yaşıyordu. Demir'in kolları belimde sıkıca sarılıydı. Bebeğimizi sıkıca tutuyor gibiydi. Odamızı güneş ışıkları aydınlatıyordu. Karşı duvardaki saate baktım. Saat daha sabahın yedisiydi. Pazar günü olduğuna sevinmeliydim. Demir bugün tüm gün benimle olacaktı.
Demir'e doğru döndüm, kolların iyice belime sardı. Uyku sersemi gözlerini açtı. Ellerimi yüzünde gezdirdim, bu adama sahip olduğum için Allah'a şükrediyordum. Demir gözlerini kapattı, başını boynuma gömdü. Derince nefes çekti.
"Kokunun bağımlısı oldum. Kokunu almadan yaşayamıyorum sanki." ellerimi Demir'in omuzlarına koyup uzaklaştırdım. Demir gözlerini açtı, soran bakışlarla bakıyordu.
"Bugün arabaya binip gidelim." kolunu boynunun altına koydu.
"Nereye
