Kendimi çok yalnız hissediyordum. Ya değişen bendim ya da değişen kişi Demir'di. Sanki artık eskisi gibi değildik.
Balkondan dışarıyı izliyordum, Çınar'ın odasındaydım. Güzin hanım oğlumla çok güzel ilgileniyordu. Soğuk çaydan bir yudum aldım. Boğazımda düğüm düğüm olan yukunma bir türlü gitmiyordu.
"Günaydın, Ezgi." Demir'in sesini duysam bile geri dönüp bakmadım. Morelimi bozuyordu. Bu gece yanında bile uyumamıştım. Her zaman benim tarafımdan değildi. Hep karşı tarafda oluyordu. Bir olay olduğunda Demir'in yanımda olmasını bekliyordum. Fakat Demir karşımda duruyordu. "Güzin hanım bize müsade eder misiniz?"
Omuzlarım üzerinde geri doğru baktım. Güzin hanımın bakışları beni buldu. Bakışlarımla onayladım, Çınar'ı kucağına alıp odadan çıktı. Çıkarken odanın kapatmasını izledim.
"Bir ç
