5 YIL SONRA
Gördüklerimle yanaklarım iki yana kıvrıldi.Sessizce duvarın köşesinden onları izlemeye başladım.O kadar dalmsilardi ki geldiğimi bile fark etmemişlerdi.
Gözlerim Kahraman'da takılı kaldı.Ahhh bu adam.Dipsiz bir kuyudan beni bir hamlede çekip çıkarmıştı.Onu ilk gördüğüm an geldiği gözlerimin önüne.Babami kaybettigim gün.Haberi öğrendiğimiz gün gzolerimin önüne geldi.Ah annem,canım annem melek annem.Neler çekmişti.Neler çekmiştik.Babasizlik zordu, annesizlik de zordu ama ikisinin de olmayışı ayrı bir ağırdı.
Ama Kahraman vardı.Abim.vardi.Can dostum Rabia vardı.En en önemlisi ise hayatımin renkleri vardı.
Hüsna ve Hüseyin.
Benim.kucuk tatlı ikizlerim.İkisi de aynı babalariydi.Belki de hayattaki en büyük şansım ikisininde babalarının kopyalari olmalarıydı.Huseyin Husnaya gire
