Başımda ki yoğun agriyla gzolerimi araladım.
Beyaz tavan gzolerimin önünde belirdiginde önce burayı kendi odam sandım ardından cihaz sesleriyle hastanede olduğumu anladım.
Beynime bir anda yoğun bir korna sesi dolduğunda korkuyla yatakta doğruldum.
Hüseyin
Gözlerimin önüne o sahneler geldiğinde kalbim burkuldu.Olabildigince hızlı şekilde yataktan inip dışarı çıktım.Beni giren hemşireler ayaklandiklarinda hızlı adımlarla onlara doğru yürüdüm.
Hüseyin o iyi mi?
Korkuyla onlara bakıyordum.Aralarinda ki en genç olanı koluma girdi ve beni odama geri götürmeye calsitiginda onu durdurdum.
Hüseyin nerde?
Cevap vermediklerinde kalbimde ince bir sızı olistu.Gozlerimden yaşlar akmaya başladı
Bir şey mi oldu?
Gözlerimin önüne gulen yüzü geldi.Bana bakan,bana gülümseyen,güzel yüzü.
Rabia Han
