Kalbim üşüyordu.Boğazıma kadar çektim üstümde ki battaniyeyi.Bu hareketim abimin dikkatini çekmiş olacak ki yanıma uzandı.Çekti sinesine beni.Gözlerimden süzülen yaşlar tişörtünü ıslatmaya başlamıştı bile.
-Korkuyorum diye fısıldadım.Sesim çıkmıyordu artık.Konuştukça boğazım yanıyordu.Abim daha sıkı sardı beni.Yüzüme akan ıslaklıkla ağladığını anladım.İkimiz öylece ağladık bir süre.
Biz artık hem öksüz,hem yetimdik.Birbirimizden başka kimsemiz yoktu.Önce babam,sonra annemi almışlardı.Sıra kimdeydi?
Kapının çalınmasıyla o geldi.Kalbimdeki buzlar çözüldü.Gözleri beni buldu.Abim hızla kalkıp lavaboya gitti.Oturuşumu düzlettim.Bana gelişini izledim.Bakışlarında ki şefkat içimi yakıyordu.Gözlerimden damlalar aktı.Sert kollarını belime doladı.Alnıma oldukça sıcak bir öpücük bıraktı.
-Geçicek
