Heycanla arsinladim önündeki ıssız yolu.Normalde bu sokaktan geçerken bedenimi esir alan tek duygu korku iken su an tek hissettiğim duygu yoğun bir heycandi.
Abim yaklaşık üç gündür Kahramanla gorusmeme izin vermiyordu.Bugunse garip bir şekilde izin vermişti.Elimde ki torbaya gülümseyerek baktım.Tabi ki elim boş gitmiyordum.Kahramanun sevdiği kurabiyelrden ve borekten yapmıştım.
Arkamdan gelen korna sesiyle olduğum yerde sicradim.Korkuyla arkama döndüm.Kirmizi Tofaş'ın içinden çıkan adamla az da olsa rahataldim.
-Rifat Abi
Yüzünde gevrek bir gülüş oluştu.Kapiyi kapatmadan bana doğru gelmeye başladı.Pur dikkat onu izliyordum.
-Naber Amine?
Ses tonu istemsizce beni gerdi.Burnuma çok rahatsız edici bir koku geliyordu.Bu kokunun kaynağı Rıfat Abiydi.
-İyiyim abi.
Daha fazla uzatmaya ka
