Gözlerimi diktigim kapıdan çekip usulca indim merdivenleri.
Koşulsuz 1 haftadır tek yaptığım buydu.
Nefes alamamak.
Tam bir haftadır onu görmüyordum.Gordugumdeyse ben yokmuşum gibi yanımdan çekip gidiyordu.En acısı da buydu.Beni görmezden gelmesi..
Her şeyi kaldırırdi yüreğim.Ama beni yok saymasını kaldiramiyordu.
Amaçsızca dolandım sokaklarda.Tam bir haftadır yaptığım gibi.Hic bir şey yapmadan sadece yürüdüm.
Yürüdüm.
Yürüdüm.
Yürüdüm.
Yürüdüm.
Koca bir aptaldim.Ne diye ona o sözleri söylemiştim ki.
Bir anlık hırsla ağzımdan kaçmıştı.
Pişmandim.
Özür dilemeliydim.
Hızlı adımlarla geri dondum.Nefes nefese kapsiinin önünde durdum.Oyalanmadan zile bastım.Eger oyalansaydim vazgecip,kacabiliridm.
Adım sesleri kapıya yaklasti.Derin bir soluk çektim.Karsimda Amine belirdiğiginde h
