Herşeye sessiz kalırken yalızca gözlerim o âna takılı kalmıştı. Silah sesleri susmaziken Cengiz bedenini üzerime siper ederek beni duvar kenarına çekmişti. Ellerim titriyor üşüyordum.Gözlerimin önünde canlanan o sahne beni kendimi hatırlatmaya yetiyordu.
Silah sesleri susmuyordu. Cengizin bedeni hâlâ üzerimdeyken bedeni ile beni korumaya devam ediyordu. Göz ucumla onu gördüm dakikalarca işkencelere boğduğum kan kusturduğum ölmesini istediğim son ipucumun ölümünü izliyordum. Evet haklıydı yaşatmazlar ölmez, öldürürlerdi. Benim bu dava da son kalan iki çıkış yolumdan biri olan baş bokiserin ölümünü izliyordum. Boğazıma oturmuş yumru geçmişim kadar sancı veriyordu bedenime. Onun ölmesine kan kusmasına gerekirse geride kalan ailelerine bile acımıyordum çünü kaç binlerce ailenin katledildiğini
