Birkaç günlüğüne Mardin sokakları Nare ve Devran’a mesken olmuştu. Eski Mardin’in dağın eteklerinden zirvesine doğru uzanan evleri arasında iki insanın zor sığdığı ara sokaklarında gezmişler, medreseden, manastıra, camiden, dara zindanlarına ayak basmadık yer bırakmamışlardı.
Her şeyden önce havası farklıydı kadim şehrin, sabah ilk kalktığında her yeri bürüyen sis, insanlara şehrin manzarasını sunmadan önce kapanan perde görevini görüyordu adeta.
Hele ki, gün batımında yemek için seçtikleri yer tepeden her yeri görebilecek imkan sunuyordu.
Nare ve Devran birbirini tanıma yolunda şimdiye kadar bir sıkıntı yaşamamışlardı, aralarındaki uyum kendilerini tanımayan insanların bakışlarında geziniyor, halleri birçok kişi nazarında tebessüm ile izleniyordu.
Her ikisi de mutluluğun getirdiği huz
