8
312 Kelimeler
Telefonumun sesi kulaklarıma dolduğunda belgeseli durdurup koltuktan kalkmış ve telefonumu almak için odama doğru ilerlemiştim.
Normalde çalar çalar susar mantığıyla düşünebilirdim ama arayan kesin Eva'ydı ve açmamam halinde endişelenebilirdi.
Odama geldiğimde telefonun sesi durmuş elime aldığımda bir kez daha çalmaya başlamıştı.
Yeni hattımda ki tek kayıtlı numaranın aramasını kabul edip telefonu kulağıma dayadım.
"Şura, ben çok kötü bir şey yapmışım!"
Aceleyle gelen sesinin ardından soluk soluğa kaldığını belli eden sesler çıkardığında ona biraz dinlenmesi gerektiğini sonra konuşmaya devam etmesini söyledim.
Beni dinleyip söylediğim şeyi yapmıştı.
Tabii sadece birkaç saniyecik...
"Senin karşı komşun... O bizim üniversiteden biri ve ben gerçekten de bilmiyordum. Tanrı şahit olsun bilmiyor-"
"Eva bunun sorun olan kısmı ne tam olarak?"
Ona yönelttiğim soruyla dudaklarından 'ha' gibisinden bir nida çıkmış devamında biraz kem küm edip tekrar konuşmuştu.
"Sen Arden'le tanışmadın mı? O başlı başına bir sorun. Türkler'e karşı daha bir sorun."
"Dizi çekmeye gelmedim İngiltere'ye. Kendini ilah sanan insanlarla hayatım boyunca muhabbetim olmadı. Evden çıkmadığım sürece sorun olacağını düşünmüyorum. Kaldı ki çıksam dahi sorun olabileceğini düşünmüyorum. Şimdi iznin olursa yemek keyfi yapmaya devam etmek istiyorum."
Aramızda bir sessizlik oluştuğunda çok mu sert çıktım diye düşünmüştüm. Sonra çok sert çıkmadığımın ve herkesi gözünde aşırı derecede büyütmesinin yanlış olduğunu bildiğimden sessiz kalıp, özür dilememeyi tercih ettim.
"Görüşürüz bir tanem. Ben sadece kötü niyetli olmadığımı bil diye söyledim. Hem çok da şey etme. Arden o evine çok uğramıyormuş. Onun için kendini kasmana gerek yok. Benim içinde ye."
"Görüşürüz Eva..."
Daha fazla uzatmadan telefonu kapattım.
Eva'nın bunu kasıtlı yapmayacağını bilecek kadar tanımıştım onu. Bugüne kadar hiç kalbimi kıracak bir hareket yapmamıştı. Birbirimizi henüz tam anlamıyla göremesekte onun samimiyetine herkesten çok inanıyordum.
Ve beni tanımadığı hâlde günlerdir bu evi benim için döşemiş olması onu gözümde daha bir eşsiz yapıyordu.
Bir diğer huyumdan merhaba... Ben Şura Efruz. İnsanlar tarafından ne kadar hayal kırıklığına uğratılsam da yine içlerinden birini tutup o kişiye sonsuz güvenebilecek düzeyde bir aptaldım.
- Yazar
