"Şuan uyuya kalamam. Lynx o... Onu kurtarmalıyım." Zeng hala bilinçsizce yerde yatan arkadaşını gördüğünde kapanmak üzere olan gözlerini açarak Lynx'e doğru koştu. Eğer şimdi uyursa tekrar ne zaman uyanacağını ve uyandığında Lynx'e ve kendisine ne olabileceğini az çok tahmin ediyordu. "Lynx uyan. Uyanmalısın... Alevleri sönmek üzere." Zeng, Lynx'in uyanmadığını görerek kuyruğundaki alevlere baktı. "Ne... Ne yapmalıyım?" Zeng önünde yatan arkadaşının bedenine bakarak gözlerinden akan yaşlara hakim olamadı. "Böyle boş boş onun ölmesini bekleyemem." Zeng, Lynx'i kucaklayarak harabelerin olduğu yere doğru koşmaya başladı. Şuan için bir şey yapamasa dahi harabelerde onu kurtaracak bir umut olasılığı için küçük bir şans dahi varsa bunu aramalıydı. Yapabileceği başka bir şey yoktu. Zeng 4-5

