Sırf uyuşturucu satmayacağım dedi diye canice kıyılmıştı, sarı saçlı oğlan çocuğuna. Daha on sekizindeydi o. Hiçbir şey yaşamaya vakti olmadığına emindim. Ben bu derece kaybını kabullenemezken bütün arkadaşları telef olmuştu, dost kaybına.
Edis'e, Özgür'ün annesi Nigar Hanıma sakinleştirici verilmişti ve cenazeye dek bu böyle devam edecek gibiydi. Annem endişeden deli bir halde beni almaya geldiğinde, ona itiraz edemedim. Arkadaşımı gördükten sonra gitmeyi zorlukla ikna ettiğim annem, Özgür'ün annesini ziyarete gitti.
Bu gün için son kez Edis'in yanına girdiğimde, gözleri boşluğa dalmış gece gözlerindeki bütün yıldızları karanlığa gömmüş gibiydi. Bir imkan olsa çekip çıkarabilsem onun içindeki bu acıyı. Mümkün müydü? Değildi elbet.
Teni iyice beyaz kesilmişti, göz altları hafif morarmı
