Kalemin vuruşunu izledim kayıp bir süre, sonra gözlerimi onun siyaha yakın kuyu gibi düşüp durduğum gözlerine bıraktım. Kirpikleri uzun ve kıvrık kıvrık güzel bakan siyahlarını örtüyordu. Göz kapaklarının hiç kapanmamasını istedim. Gözleri aynı gece gibi büyüleyiciydi ve çok güzeldi. Arsızlığıma kızsam bile bir müddet gözlerimi ona bakmaktım, ondan kendimi bir türlü koparamıyordum.
Başını önüne çevirdi, gözlerini kapattı ve yavaşça yutkundu. Uzun kirpikleri iç içe girip daha da kıvrık bir hal aldı. Varlığına hafifçe iç çektim. Başını eğip gözlerini hafifçe araladı. Yazdıklarına baktı, sonra sanki hiçbir şey olmamış gibi özet çıkarmaya devam etti. Galiba doğal davranışlarını abartma gibi bir huyum oluştu. Onu izlemeye istemsizce devam ettim.
Arada Ali'ye dönüp bakıyor, masanın üzerine bi
