İki tarafıma karmakarışık dizilmiş insan topluluğunun önünden yavaşça ileriye doğru yürüdüm. Insan bedenlerinden oluşturulan bir daire içinde tanıdık bir yüz arıyordum ama yoktu.
Sonra insan kalabalığını yararak bana doğru yürüyen adamı gördüm. Kalbim sanki bir an durakladı sonra daha hızlı ve kuvvetle göğüs kafesime vurmaya başladı.
Kendinden emin adımlarla bana yürüyüp tam önümde dikilen adamın elinde büyük bir gültanesi vardı. Taç yaprakları kendini sergilemek istercesine balerin gibi dışa doğru katmerlice açılıyordu. Bana uzattı. Elinden aldım. Sonra birden tek dizi üzerine çöktü. Boştaki elime uzanıp derin bir nefes aldı. O tirtir titriyordu. Bende öyle...
"Biz ikimiz..."
Edis'in sesi benim duyabileceğim kadar olunca arkalardan bağırdılar. "Duymuyoruz! Bağır koçum!"
Edis sert
