Eflatun beni arıyordu . Tabi yapacağı şey belliydi . Bana bağırıp çağırıp ne yapıyorsun sen kızım diyecekti . Haklıydı da . Adamı hem beni alması için çağırıyor hem de gitmiyordum. Ama ben de nereden bilebilirdim ki böyle bir şey olacağını . Benim de aklımın ucundan dahi geçmemişti . Yanımda yatan adama baktım . Bu adam cidden çok yakışıklıydı ama ben bu kadar hayal kırıklığı yaşamış bir kız olarak ona guvenmeli mıydım. Bunu yapmam ne kadar doğru olurdu . Kendimi su an bu yatakta yatarken o kadar aciz hissediyordum ki . Bu kadardım işte ben . Bu kadar aciz. Oysa sevişirken ,arsız arsız adama yanasirken hiçbir şey yoktu Mavi . Şimdi ne olmuştu da birden böyle vicdan yapıyordum onu da anlamış değilim. Belki de hep kullanıldığimdan ötürü böyleydi. Artık beni biri gerçekten sevse bile ona inan
