İstanbul'a geleli üç gün olmuştu sadece. Haydarpaşa'dan bizimkilerin atölyeye kadar geldi benimle Halil Efe. İsmail Abi karşılarken beni elini sıktı. "Halil Efe ben," dedi. Yüz vermedi İsmail Abi ama yine de umursamadı bizimki. Üç gün sonra dikiş makinelerinin sesinden duymayınca geldiğini makinemin önüne oturunca gördüm suretini. Alışmışım varlığına, özlediğimi hissettim görünce. Oysa yan yana iken ne kadar da vazgeçilir görünüyordu. Masanın üzerine kapattı avucunu, tak diye bir ses geldi.
"Sana bir haberim var," dedi öyle pat diye. "Ağrı görevlendirmeni iptal ettirdim."
"Ney?"
"Tayin dönemi gelmeden yaparsak kolay olur dediler. Buldum bir tanıdık iptal ettirdim." Gideceğimiz filmin biletlerini iptal ettirmiş gibi rahatça söyledi.
"Koca kafalı," diye rahatça söylendim. Tam yeniden dik
