Sabah yine Mardin güzelliğini sergiliyordu Şubat Ocak ayına girmişlerdi.
Zeynep sabah kalktığında hava kar havası gibiydi, üzerini giyinip şifanura baktı kızı mışıl mışıl uyuyordu ufak bı öpücük kondurup gidiyordu birden migdesi bulandı hemen lavaboya gidip kustu sese uyanan Ömer zeynebin yanına koşup
*Zeynebim neyin var *
Zeynep rengi sapsarı olmuş bı şekilde çıktı
*Birseyim yok hayatım üşüttüm herhalde*
*Diyorsun bak rengin felan atmış hastaneye gidelim hemen *
*Ömer önemli birşey yok *
Tamam anlamında kafasını sallayan Ömer kızının yanında soluğu almıştı şifanur uyanmış sesiz sakin duruyordu
*Babacim sen uyandınmi *
*Ba ba ba ba *
*Yavrum yavrum *
Zeynep kiskanrak
*E be yavrum bide anne de ne var *
*An...Ci*
*Anci değil anne an ne *şifanur korkup aglayinca
*Zeyno çe
