İzmir dönüşü İstanbul'a yağmur indi. Üç gün aralıksız. Boğaz'ın suları kurşuniye çaldı, martılar çatılara sindi. Elif pencerenin önündeki orkideyi seyrediyordu, beşinci tomurcuk açmamıştı hâlâ. Bekliyordu.
Kaan'ın yeni düzeni oturmuştu. Sekizde çıkıyor, altıda dönüyordu. Akşamları yemekten sonra salonda oturuyor, Elif ders çalışırken o kitap okuyordu. Televizyon kapalıydı. Sessizlik ikisine de yetiyordu.
Salı günü kapı çaldı. Elif açtı. Kapıda Barış, elinde kalın bir dosya, yüzünde alışılmadık bir ifade.
"Kaan Bey'i arıyordum. Telefonu kapalı."
"Toplantıda. Ne oldu?"
Barış dosyayı uzattı. "Bunu görmesi gerekiyor. Hemen."
Elif dosyayı aldı, kapıyı kapattı. Dosyayı sehpaya bıraktı, kapağını açmadı. Kaan'ın özel evraklarına bakmak istemedi. Ama Barış'ın yüzü aklına takıldı. Korku muydu,
