Welat' ın anlatımıyla
Annem iyiydi. Onu ilk kez bu kadar güçlü ve kendinden emin gördüm. Yıllarca bastırılmış, susturulmuş o kadın, yıllarca yanmış kül olmuştu. Şimdi Anka kuşu misali küllerinden doğma vaktiydi.
“Anne, hala, kendinize küçük birer çanta hazırlayın, gidiyoruz. Avluda sizi bekliyorum.” dedim.
Annem ile halam hiç düşünmeden odalarına doğru gittiler. Ardından Şerwan’a dönüp:
“Siz de gelin. Eğer burada kalırsan babama boyun eğmiş olursun.” dedim.
“Lale’ye söyleyeyim, hazırlansın hemen.” deyip, o da tüm olup biteni sessizce kenarda dinleyen Lale’nin yanına gitti.
Koridorda daha fazla durmak istemediğim için avluya indim. Konağın her köşesinde gözlerimi gezdirdim. Bu ev hiçbir zaman bir yuva olmamıştı. Hep soğuk bir dört duvar, acımasız bir hayat... Bu konak sadece bundan i
