GÜL KURUSU

DOKUNULMAMIŞ

"Lütfen bana biraz zaman ver lütfen diye yalvarırcasına konuştu genç kız.. hazır değilim görmüyor musun ? Korkuyorum..."

İşte Vincent'in durmasına sebep olan sözler bunlardı.

At arabasında sessizce oturuyorlar ve eve varacakları anı bekliyorlardı. Vincent yolun uzunluğundan dolayı gözlerini kapatmış ve ayaklarını kaldırarak karşı koltuğa uzatmıştı. Uyuyup uyumadığı belli değildi fakat Karen ses çıkarmamaya çalışarak pencereden dışarısını izlemeye başladı.

Kenneth kalesinin yakın olduğunu biliyordu o zaman Vincent neden gözlerini kapatmıştı ki. Genç kız birazdan kaleyi görecek olmanın verdiği heyecanla başını uzatarak pencereden dışarı çıkardı. Temiz hava yüzüne çarparken genç kız yemyeşil bir alanın içinden gittiklerini farketti.

"Bu yol ! " nereye gittiklerini bilmeyen genç kız endişeyle gözleri kapalı adama baktı. Yavaşça koluna dokunarak "uyuyor musun" dedi. "Sanırım yanlış bir yoldan gidiyoruz. Burası kaleye giden yoldan çok uzak. "

Vincent gözlerini açmadan cevap vererek,

"Zaten kaleye gitmiyoruz dedi. Orada üvey annem ve kardeşimle yaşayacacağımızı düşünmüyordun herhalde ! "

"N-nereye gidiyoruz o zaman ! "

"Londranın biraz dışında bulunan bana ait bir eve . "

Vincent şimdi gözlerini açmış ve oturuşunu dikleştirmişti.

"Bir itirazın mı var ? "

"H-hayır yok. Ne zaman varacağız peki ? "

Vincent havaya bakarak kaşları çattı. "Bir saate belki . Bilmiyorum .. dinlen istersen sende bu sürede. "

"Yorgun değilim ki ben.. "

"Ama yorulacaksın ve şimdi dinlenmediğin için pişman olacaksın. "

"Yorulacak mıyım ! Neden ? "

"Tanrım saf mısın yoksa rol mü yapıyorsun bana ? Yeni evlendiğimizin farkındasın değil mi. Bu evliliğin getirdiği sorumluluklarda var. Mesela karı kocanın ilk gecelerini yaşaması gibi... "

"Ben, boşver.. "

Karen utançla başını dışarı çevirdi. Cevap dahi veremiyordu. Nasıl bu kadar aptal olabilmişti ve Vincent'ın söylediklerini anlayamamıştı. Şimdi ise kocası tarafından azarlanmış ve utandırılmıştı.

Sessizce bekleyerek yolun bitmesini bekledi. Bu gerginlikten bir an önce kurtulmak istiyordu.

Nihayet devasa büyüklükte ki bir ev Karen'in gözüne çarptığında endişeli bir şekilde evin görünüşünü inceledi. Bir sürü penceresi olan ev dört katlıydı ve yemyeşil bir alanının içine kurulmuştu.

Bundan sonra ki hayatına artık burada devam edecekti Karen ve bunun sorunsuz geçmesini umuyordu.

Sarsıntıyla duran aradan önce Vincent indi ve Karen'a elini uzatarak inmesine yardım etti.

Neredeyse yirmiyi bulan çalışan kapının önünde ortayı açık bırakacak şekilde sıra olmuş yeni Lord ve Leydilerini bekliyorlardı.

Vincent karısıyla birlikte yürüyerek kapının önünde durdu. Bir kaç uşak, hizmetçi, seyis kendilerine doğru dönerken Vincent yüksek bir şekilde karısına döndü ve "yeni Kenneth Düşesi Sally Broderick "dedi.

Karen kendinden bahsedildiğini bilse de daha ilk andan itibaren kardeşinin adıyla anılmak kötü hissetmesine sebep olmuştu.

Çalışanlara gülümseyerek baktıktan sonra ne demesi gerektiğini düşündü. Tanrım hiç bir şey bilmiyordu bu konular hakkında.

Vincent'in konuşmasını umarak bekleyişini sürdürdü.

"Leydi Sally Broderick'e bana gösterdiğiniz saygının aynısını göstereceksiniz. Ona yapılmış bir saygısızlığı bana yapılmış sayarım ve kendinizi anında kapının önünde bulursunuz !"

Herkes anladığını belirterek başını salladıktan sonra Vincent Karen'in kolundan tutarak evin içine girmesi için yönlendirdi. Genç kızın titrediğini gelinliğinin üzerinden hissedebiliyordu.

Yatak odalarına çıkan merdivenlere yöneldiğinde genç kızın da kendisini takip ettiğini biliyordu. Uzun bir koridoru yürüdükten sonra önlerinde durdukları kapıyı Vincent açarak içeri girmeleri için yönlendirdi.

Genç kız büyük odaya doğru girerek bakışlarını etrafında gezdirdi. Odanın ortasında devasa büyüklükte bir yatak vardı ve bu yatak genç kızın içine korku salıyordu. Bu gecenin getirilerini biliyordu Karen ve olacaklardan çok korkuyordu. Bakışlarını yataktan çekerek şömineye, odada bulunan giyinme dolaplarına, ikili koltuğa, hatta neredeyse duvarlara ve yerde ki halıya da baktıkta sonra bakışlarını utanarak da olsa Vincent'a çevirdi. Ellerini önünde birleştirerek sıkıca parmaklarını tuttu. Elleri buz gibiydi genç kızın ve bu korkusunun Vincent tarafından anlaşılmasından dolayı endişeliydi.

Vincent'in kendisine yaklaştığını hissettiğinde genç kız hızla nefesini verdi. Saçlarının yavaş yavaş tokalarından kurtulduğunu hisseden Karen olacakları düşündükçe ölmek istiyordu. Bu anın geleceğini bu oyuna dahil olmayı kabul ettiğinde hiç düşünmemişti. Saçları özgürlüğe kavuştuğunda Vincent kızın saçlarını tutarak öne doğru çektikten sonra ellerini gelinliğin arkasında ki küçük taşlı düğmelere götürdü.

Bütün taşlar açıldığında Vincent elini elbisenin omuz kısmına götürerek yavaşça aşağı doğru kaydırdı.Yaptığı tüm bu işlemleri ağırdan alıyordu ve kıza rahatlaması için zaman kazandırmaya çalışıyordu.

Daha sonra kendi üzerinde bulunan ceketi çıkararak koltuğun üzerine attıktan sonra eli gömleğinde ki düğmelere gitti. Karen'in dehşetle büyüyen gözlerini gördüğünde bu işi biraz daha geciktirmek isteyerek elini geri çekti.

Genç kızın üzerinden düşen gelinliği umursamayarak kıza yaklaştı ve dudaklarına tutkulu bir şekilde baktı. İki kere tadını aldığı bu dudakları tekrar hissetmek istiyordu.Kilise de bile kızla öpüşmelerinin son bulmamasını istemişti.

Vincent kendinden beklenmeyecek bir şekilde genç kızın gözlerine bakarak öpmek için izin istedi. Kızın titrediğini hissedebiliyordu ve bu korkunun sebebini istemeden de olsa merak ediyordu.

Eğilerek dudaklarını Karen'in dudaklarına yaklaştırdı. Genç kızı kendisine doğru yaklaştırdıktan sonra ellerini kızın üzerinde kalan son parçaların üzerinde dolaştırdı. Karen karşı koymuyordu ve bu Vincent'in daha da ilerlemesine sebep oluyordu.

Karen artık bacaklarının kendisini taşımayacağından emindi. Şu an böyle bir şeye kesinlikle hazır değildi.

"Dur, dur lütfen" diye fısıldadı.

Vincent elini geri çekerken şaşırmış bir şekilde kızın gözlerine baktı.

"Ne oldu ? "

"Ben, ben hazır değilim lütfen..! Lütfen Yapamayacağım.."

"Sen neyden bahsediyorsun ! "

"Bu şey, çok utanıyorum görmüyor musun ? Bana biraz zaman ver lütfen ! "

"Tanrım .. ! "Ne zamanından bahsediyordu bu kız !

Vincent geri çekilerek hızla arkasını döndü. Bu geceyi hiç böyle hayal etmemişti. Karısının bu kadar korkak davranacağını hatta kendisini istemeyeceğini düşünmemişti.

Eli gömleğinin düğmelerine giderken kızın biraz önce dediklerini duymamış gibi davranıyordu. Gömleği üzerinden çıkardığı sırada Karen endişe dolu gözlerle Vincent'i izliyor ve geri geri gitmeye çalışıyordu.

Vincent kendisini umursamamıştı ve soyunmaya devam ediyordu. Genç kız kocasının çıplak göğsüne bakarken güçlükle yutkundu. Söylenilenler doğruydu. Kocasının vücudu kahverengi lekelerle doluydu. Genç kız korkuyla büyüyen gözlerinin yanlış anlaşılacağını bilmeyerek "Tanrım" diye fısıldadı. "Bunlar nasıl oldu. Çok çok üzgünüm.."

Vincent 'in hissettikleri için üzgündü. Bu lekelere sahip olarak büyüdüğü için üzgündü fakat bunu söyleyemiyordu.

Vincent ise kızın bakışlarında ki ifadeyi gördüğü ilk andan itibaren yanlış anlamıştı. Karısı kendisinden iğreniyordu ve bunu belli etmekten de çekinmemişti. Nefret edercesine ettiği sözler dudaklarından çıktığında geri dönüşü olmayan bir yola girdiklerinden habersizdi.

"Herkesin muhteşem diye bildiği Vincent' a babasından bir armağan" diye bağırdı."İğrenerek baktığın bu lekeler annemin dayanamayarak sonunda ölmesine neden oldu ve sen şimdi beni istemediğini mi söylüyorsun hem de bu lanet şeyler yüzünden . Yoksa sende mi herkes gibi bu lanete inananlardansın hı ? "

"Vincent ben, ben çok üzgünüm hayır öyle düşünmüyorum inan bana. Sadece .."

Vincent karısına doğru yürüyerek kolundan hızla tuttu. Genç kızı kendisine doğru çektiğinde Karen kolunun acısıyla yüzünü ekşitse de gözyaşlarından dolayı konuşamıyordu.

"Sadece ne .. ! Yanlış anlaşılacak bir şey yok ortada.. bakışlarını gördüm Sally.. iğrendin ."

Karen kocasının dudaklarından dökülen Sally sözüne takılmamaya çalışarak durumu açıklamak istedi.

"Yanlış anladın lütfen ben o yüzden durmanı istemedim .."

"Ne için durdurdun beni, yoksa .."Vincent aklına gelen düşüncelerle kızın kolunu sertçe tutarak bir kez daha sarstı. "Yoksa başkası mı oldu "diye bağırdı. "Başkasıyla yattın ve şimdi bunun anlaşılmasından mı korkuyorsun ? "

"Hayır, neler söylüyorsun senden önce kimse olmadı yemin ederim, korkuyorum sadece neden inanmıyorsun bana ? "

"Kanıtla o zaman ! "

"N-nasıl ! "

"Öp beni ! Bu gece benimle kendi isteğinle ol ve bende senin dokunulmamış olduğuna emin olayım.."

"Tanrım sen bunu benden nasıl istersin, bu, bu "genç kız söyleyecek söz bulamıyordu.. Vincent kendisini o kadar yanlış anlamıştı ki şimdide sadakatsizlikle suçlayordu.

Karen Vincent'a karşı hissettiği bütün duyguların tek bir sözle paramparça olduğunu hissetti. Tanıdığını sandığı adam aslında çok başka biriydi. Kendisine güvenmek yerine kanıt istemişti. Son gözyaşı da aktığında Karen zorlukla dudaklarını oynatabildi,

"Peki istediğin gibi olsun ama bir şartla.."

"Şart mı ? Bana şart sunabilecek durumda değilsin Sally ! "

"Sen benim masum olduğuma emin olduğun zaman bir daha seninle aynı yatağı paylaşmayacağım.! "

"Bu saçmalık da nereden çıktı ! Sen benim karımsın ve sana her şekilde dokunabilme hakkım var . "

"İsteksiz bir kadının yatakta sizi memnun edeceğini sanmıyorum Lordum.. Ben isteyinceye kadar bir daha bana dokunamayacaksınız ? "

"Sen, ! "

Vincent tamamen köşeye sıkışmıştı. Arkasını dönerek bir kaç adım attı. Emin olması gerekiyordu. Karısının sözlerinden kırıldığını anlamıştı ve elbet bir gün gönlünü alacak ve aynı yatağı paylaşacaklardı fakat bugün genç kıza kimsenin dokunmadığından emin olmalıydı. Bu şüpheyle yaşayamazdı. Eliyle ensesini sıvazlarken hızla döndü ve nihayet konuştu.

"Peki kabul ediyorum ! Fakat benimde bir şartım var ! Eğer senin dokunulmamış ve sadece bana ait olduğuna emin olursam aynı yatakta uyumaya devam edeceğiz ve sen isteyene kadar bir daha sana dokunmayacağım ? "

Genç kız Vincent'in sözleriyle tekrar allak bullak olduğunu hissetti. Kocasına ait olma düşüncesi bile vücudunda adını koyamayacağı değişikliklere sebep olmuştu.

Vincent karısının karşı koymak amaçlı dudaklarını açtığını görerek hızla bir kaç adımda yanına ulaştı.

"Yatakları ayırmamız seçenek dahilinde bile değil, bunu aklından çıkar Sally ! Şimdi kabul ediyor musun etmiyor musun ? "

"Bunu unutmayacağım Lord Broderick . Şimdi istediğinizi yapabilirsiniz ! Karşı koymayacağım.."

Vincent o gece karşılaştığı tutkulu kızla, yine aynı şekilde baloda tutkuyla öptüğü kızı daha tanıdığı ilk günden beri istiyordu.Kızın her noktasını ayrı ayrı keşfetmek ve saklı olan güzelliğini görmek istiyordu. Karısının bu sinirli ve zorlu halleri onu daha da istemesine sebep olmuştu.Genç kızın sözlerini ikiletmeden dudaklarına doğru eğildiğinde genç kızın kırılan kalbini ve incinen gururunu göz ardı etmişti. Belki şimdi unutulmayacak bir gece yaşayacaklardı fakat Karen bir daha asla eskisi gibi davranmayacaktı Vincent'a.