GÜL KURUSU

BENİ İNCİTMEK İÇİN SÖYLÜYORSUN

Genç kız akan gözyaşlarını silmeye çalışarak konuştu. Sesi fısıltıdan farksız çıkmıştı.

" Tanıdıkça beni seversin sanmıştım ama sen Sally'nin görüntüsüne aşıkmışsın. Hiç mi farketmedin. Benim Sally olmadığımı hiç mi anlamadın. " 

Vincent kendisini zorlayarak dudaklarından çıkan sözlerin kızı bir kez daha incitmesini sağladı. Oysa geçen tüm zaman boyunca gerçekler gözünün önündeydi. 

" Hayır anlamadım "

Aslında anlamıştı fakat farkına vardığı gerçekleri sorgulamak istememişti. Şimdi ise Karen'in kalbini kırmak için bu sözleri sarfettiğini de biliyordu. 

" İkiniz o kadar benziyorsunuz ki şu an burada sen değil de o olsa yine farketmezdim ve aynı şeyleri yaşardık. " 

Genç kız bir kez daha yıkılsa da hemen vazgeçemezdi. Aşkı için mücadele etmeliydi. 

" Hayır inanmıyorum bunları beni incitmek için söylüyorsun. Sen böyle biri değilsin. "

" Ben tamda böyle biriyim Karen. Görmek istemediğin adam tamda bu. " 

" Tanrım o kadar yanılmışım ki senin hakkında. Hislerimi açığa vurdum duygularımdan haberdar olmanı sağladım. Senin için hala bir önemi yok. Bunca zaman seninde belki bana karşı bir şeyler hissedeceğini düşünmüştüm.Sana kim olduğumu söyleyecektim fakat..

" Fakat bir önemi yok artık ! Senin kim olduğun ile ilgilenmiyorum, sadece bir yalancısın. Kardeşinle bir olup üzerimde ki lanetle ilgili dalga geçtiniz değil mi ? " 

"H-hayır asla, nasıl böyle düşünürsün, lanete inanmıyorum, inansam çocuk umuduna kapılır mıydım, çocuğumuz olabileceği gerçeğini kalbimde taşır mıydım ? " 

Vincent'in yüzü şekil değiştirirken sert bir sesle sordu.

"Hamile misin "

Genç kızın sessizliğini farklı bir anlama yorarak Karen'a doğru yürüdü. 

" Cevap ver hamile misin ? Neden susuyorsun " 

Tanrım eğer hamileyse, eğer öyleyse üzerinde gerçekten bir lanet yoktu ve zaten inanmadığı bu gerçek mutlu olmasını sağlayacaktı. Yıllardır çocuk hayali kuruyordu. Evlendiği zaman bir çocuğu olacağını gönülden arzu ediyordu fakat evliliklerinden beri genç kızın hiç bir belirti göstermemesi tersini düşünmesine ve bu konuyu kapatmasına sebep olmuştu. Fakat şimdi karşılaştığı bu durum tekrar umutlanmasını sağlamıştı. Eğer Karen hamileyse onu bırakamazdı, hayır şimdilik böyle bir şeyi asla yapamazdı. Belki de çocuk doğduktan sonra bir şeyler düşünebilirdi. Çocuğu alıp kızı bir yerlere gönderebilirdi. 

" Lanet olsun cevap ver dedim. Hamileysen eğer, eğer bu gerçekse bilmek istiyorum ! Susma ! " 

" Vincent ben, Evet ! Öyleyim "

Karen akan gözyaşlarını silerek umutla Vincent'a baktı. Tekrar yaşan söylemişti fakat Vincent'ı kaybetmemek için söylediği bu yalan cehennemde yanmasına sebep olacaktı. 

Vincent kararlı bir ifadeyle duruşunu düzeltti. 

" Umarım doğru söylüyorsundur. Sana zerre kadar inanmadığımı Tanrı biliyor ya. Eğer hamile değilsen o zaman sana yapacaklarımdan kork Karen. " 

Bu sözlerin ardından odadan çıkarak kapıyı sertçe kapattı. Genç kız yeni bir gözyaşı seline kapılırken elleriyle çarşafı yüzüne bastırdı. Nasıl kurtulacaktı bu işin içinden hiç bilmiyordu. Hamileyim demişti oysa ki belirtisi bile yoktu. Hamile olmayı o kadar çok istiyordu ki içten içe tanrıya yalvarıyordu. 

Vincent'in yüzünde ki ifadeyi gördükten sonra hayır diyememişti. Hayır hamile değilim dediği zaman aralarında yaşanan her şeyin biteceğini ve Vincent'in kendisini bırakacağını biliyordu. Aklına tek bir çözüm gelmişti o da evet demek ve Vincent'ın yanında kalmaya devam etmek. 

Yataktan kalkarak yerden aldığı askılı geceliği üzerine geçirdi. Banyoya giderek temizlendikten sonra tekrar odaya dönerek dolaptan aldığı basit bir elbiseyi üzerine geçirdi. Kardeşi ile konuşmalı ve herşeyi anlatmalıydı. 

Kalın pelerinini üzerine geçirerek hızlı adımlarla odadan çıktı. Vincent ortalıkta görünmüyordu ve eve sessizlik hakimdi. Eğer bu saatte dışarı çıktığını bilse kendisine çok kızacaktı. Hatta izin vermeyecekti belki de. O yüzden söylememeyi tercih ederek sessiz adımlarla kapıya ulaştı. Oradan da ahıra giderek gözüne kestirdiği ilk atın iplerini çözerek üzerine çıktı. Hızlı giderse kısa bir zaman sonra eve ulaşabilirdi. 

Ayaklarıyla ata vurmasına gerek kalmadan at koşmaya başladığında Karen ilk defa şansın yanında olduğunu hissetti. Çünkü buna gerçekten de çok ihtiyacı vardı. 

&&&&&&

Vincent o an hissettiği duygularla yatak odasından dışarı çıkmış ve kendisini çalışma odasına atmıştı. Duydukları gerçekti ve büyük bir yalanın içindeyken çok masum bir varlığın haberi ile sarsılmıştı. Aklına gelen bütün düşünceler yapmayı plandıkları herşey bir anda silinmiş ve tek şey Karen ve bebeği olmuştu. Evlendiği kadın kendisinden hamileydi ve hayalini kurduğu bir çocuğu olacaktı. 

Belki bu çocuk aralarında yaşananları unutturabilir ya da karısına daha farklı şekilde bakmasını sağlayabilirdi. Tanrım ondan nefret ediyordu. Genç kızın pürüzsüz tenine dokunmaktan, dudaklarında hayat bulmaktan, tenlerinin uyumundan nefret ediyordu. 

" Kahretsin Neden " 

Diye bağırarak içinde ki öfkenin dışa çıkmasını sağladı. 

Soğumuyordu ve asla da soğumayacaktı. Bu yalanı unutması ve Karen'i sevmesi mümkün değildi. Tabi zaten sevmiyorsa ! 

" Hayır, hayır ! Sadece bir kadın, bir bedenden ibaret. Onda arzuladığım herşeyi Londrada ki bir çok kadının bedeninde bulabilirim. Evet kesinlikle böyle yapacağım. Bir daha asla ona dokunmayacağım " 

Kendi kendine söylediği sözlere her ne kadar kendisini inandırmaya çalışsa da bir daha başka bir kadına dokunamayacağını biliyordu. Vincent, bedeniyle ve hala itiraf edemediği kalbiyle Karen'a aitti. 

&&&&&&&&

Karen yavaşlamakta olan atın üzerinden çevik bir hareketle bir erkek edasıyla atlayarak eve doğru koşmaya başladı. Mutfak kapısına ulaştığında kilitli bulmamayı umduğu kapının açık olduğunu görerek hızla içeri girdi. Merdivenleri koşarak çıktıktan sonra kardeşinin odasına girerek yatağa doğru yanaştı. 

" Sally, Sally uyan lütfen "

"Ahh tanrım Karen ne oluyor saat kaç "

" Saati boşver Sally, uyanman ve beni dinlemen lazım! Çok önemli bir şey oldu ve sonra daha önemli başka bir şey "

"Bekle önce kalkayım, ahh bu saatte buraya gelecek kadar çıldırdıysan gerçekten önemli bir şey olmuştur. "

" Sally, Vincent o, o benim Karen olduğumu biliyor. Sen olmadığımı bildiğini söyledi kardeşim. Çok sinirlendi çok ve en kötüsü de beni sevmediğini yüzüme haykırdı. Yatağında hangimizin olduğu çok önemli değilmiş, " 

Yol boyu tuttuğu gözyaşları akarken Sally kardeşine sarılarak saçlarını okşadı.

" Ağlama lütfen. Onun böyle bir adam olduğunu biliyorduk. Değiştiğini söylemişlerdi. Acımasız bir adam olduğunu biliyorduk ve seni bu ateşe ben attım, o kadar üzgünüm ki Karen ne olur affet beni " 

Karen geri çekilerek burnunu çekti. 

" Senin bir suçun yok Sally beni buna sen zorlamadın. Ben onun karısı olmayı kendim istedim. Ve şimdide sonuçlarına katlanıyorum. "

" Çok kötü sözler söylemiş haketmediğin laflar bunlar Karen. Karşısında ben olsaydım ona hakettiği cevabı verirdim. Sustun değil mi Karen ! Seni aşağılamasına izin verdin " 

" Onu seviyorum, tanrım onu o kadar çok seviyorum ki, bu yüzden çok kötü bir şey yaptım Sally "

" Neden duyacağım şeyden hoşlanmayacağımı düşünüyorum Karen, ne yaptın ? Söyle çabuk "

" Sally ben ona hamile olduğumu söyledim. " 

" Ahh inanmıyorum hamile misin "

Sally'nin yüzü mutlulukla aydınlanırken kardeşine bir kez daha sarıldı. 

"Sana söyledikleri için pişmandır umarım hamile bir kadını üzmeye nasıl cüret eder. "

" Sally dinle beni, gerçekte hamile değilim "

" Değil misin ? Hayır yapmadım de Karen ! Bu çok kötü, gerçeği öğrendiği zaman neler yapabileceğini düşünemiyorum " 

" Buna mecburdum bana bakışını görmeliydin bir ucubeymişim gibi yatağında ki bir fahişeymişim gibi konuşuyordu. Kendimi değersiz hissetmeme sebep oldu. Yapmamalıydım ama çocuk istediğini anladığım an evet dedim " 

" Karen ne yapacağız, nasıl saklayacağız bunu gerçek elbet ortaya çıkacak karnın büyümediği zaman anlayacaktır. " 

"Gerçek ortaya çıkmayacak Sally, çünkü hamile kalacağım " 

" Nasıl, hayır düşündüğüm şeyi yapmayacaksın değil mi ? Vincent seni öldürür hiç acımayacaktır. " 

" Tanrım hayır tabiki de öyle bir kadın değilim, bunu ne kendime ne ona yapabilirim. Benimle birlikte olmasını sağlayacağım kardeşim. Lanete inanmıyorum yeterince birliktelik yaşarsak hamile kalacağımı biliyorum, o zamana kadar beni sevmesini sağlayabilirim. Bunu ümit etmekten başka çarem de yok zaten. "

Tanrı yardımcın olsun kardeşim. Sana yardım edeceğimi bil lütfen. Bu yolda birlikteyiz. Vincent'in sana aşık olması için elimden heleni yapacağım bende "

" Teşekkür ederim Sally, iyi ki yanımdasın." 

" KAREN !!! " 

İki genç kız yerlerinden zıplayarak birbirlerine baktı. 

Hayır tanrım o burdaydı ve sesinden anlaşıldığı kadarı ile çok kızgındı. 

"Karım nerede, çağırın çabuk ve sakın yalan söylemeye kalkmayın ? Kapının önünde ki atı gördüm "

"Kendi atımı nerede görsem tanırım " diye söylemekten de geri kalmamıştı. 

&&&&&

Vincent kısa bir süre sonra sakinleşerek tekrar odaya çıktığı zaman odanın boş olduğunu görerek bütün evi ayağa kaldırmıştı. 

Karısı gecenin bir yarısı bir atla ortadan kayboluyordu ve kimse görmemişti. Doğal olarak bütün çalışanlar uyuduğu için Vincent kimseye kızamamıştı fakat karısının bir şey demeden ortadan kaybolmasına haklı olarak köpürmüştü. Akılsız kadın hamileydi ve seyisin dediğine göre rüzgar'ı almıştı. Aklını yemiş olmalı diye düşünerek hızla atının getirilmesini istemişti.

Gerekirse eve bağlayacak ve yerinden kıpırdamamasını sağlayacaktı. Rüzgarı alacak kadar delirmişse sonuçlarına da katlanacaktı. 

Rüzgarın hızı bilinen bir gerçekti ve..

Vincent aklına gelen düşünce ile iliklerine kadar buz kesti. Eğer ki çocuğu düşürmek için böyle bir şeye yeltendiyse o zaman Karen'in kendinden gerçekten korkması gerekecekti.

Aşağılamış ve gururunu hiçe sayarak konuşmuştu, karşılığını bu şekilde vermeyi düşündüyse eğer.. 

"Seni elimden kimse alamaz Karen "

Diye fısıldadı.