Sabah güneşinin hafifçe aydınlattığı odada gözlerimi açtığımda içimde dün geceden kalan derin bir burukluk vardı.Can’ın o öfkeli bakışları ve söyledikleri zihnimden çıkmıyordu.Zeynep’in seslenmesiyle düşüncelerimden sıyrıldım ve kahvaltı etmek için kampüsün içindeki kafeye iindim.Masaya oturur oturmaz Zeynep gözlerindeki ışıltıyla yanıma geldi.Sonrasında Mert de yanımıza katıldı.Mert’in bakışlarından ve Zeynep’in heyecanlı halinden bir şeyler planladıklarını anladım ama konuyu fazla kurcalamadan ne yapacaklarını bekledim.
Bir süre sonra ikisi de beni okulun bahçesine götürdü.Oraya vardığımızda Can’ı uzakta beklerken gördüm.İçimde karmaşık duygular vardı;onu görmek beni hem mutlu ediyor hem de kırgınlığımı hatırlatıyordu.Can bize doğru yavaşça yürümeye başladı.Yüzünde her zamankinden farkl
