Ne kadar süre baygın kaldım hatırlamıyorum. Zaman kavramı o gün benim için hiç olmamıştı. Göz kapaklarımı kaldırmak çok zor olmuştu. Sanki her birine tonlarca ağırlık koymuşlardı. Sırtıma koydukları ağırlık az gelmiş gibi...
Anlamsız bakışlarım ile içinde olduğum odayı kontrol ettim. Ufak bir revir odasıydı sanırım. Odadan yan tarafıma başımı çevirdiğimde onu gördüm. Gitmemişti. Hayatımın Savaş'ı buradaydı. Gülümsemek istedim. Bu sefer beni bırakmadığı için sevinmek istedim ama bu bile benim için fazlaydı. Kaslarım bana ihanet etti yapamadım. Gülmek bana haramdı.
Kapalı gözlerinden cesaret alarak onu uzunca izledim. Yaşlanmıştı. Yüzündeki çizgiler derinleşmişti. Gözaltları onu bıraktığımdan daha kötüydü. Ağlamış gibi kızarmıştı. Ağlamış mıydı? Benim için mi ağlamıştı? Gözlerim kirli saka
