Sırlar ağırdır, bazen hafiftir. Ama en ağır olanı, sevdiğin insanlardan sakladığın sırlardır. Çünkü o sır ne kadar iyi niyetle saklanmış olursa olsun, ortaya çıktığında güven sarsılır, kalpler kırılır. Yusuf tam da bunu yaşamak üzereydi. Teyzesine söyleme zamanı gelmişti - hem de çok geç kalmıştı.
Ayşe teyze kapıyı çaldığında içeride her şey normaldi. Yusuf salonda oturmuş, kahvesini yudumluyor, Elif mutfakta bulaşıkları yıkıyordu. Sıradan bir sabah gibiydi, ama Yusuf içten içe geriliyordu. Bugün söyleyecekti. Artık saklanamayacak kadar büyümüştü bu gerçek.
Kapıyı açtı. “Buyur teyze.”
Ayşe içeri girdi, Elif’i gördü, gülümsedi. Dudaklarını hareket ettirdi: “Günaydın kızım.”
Elif de gülümsedi, karşılık verdi aynı şekilde.
Ayşe salona geçti, oturdu. Lafı uzatmadan direk konuya girdi“Oğlu
