Elif sabahtan beri telaşlıydı. Evi, her köşeyi ve her yeri üç kere temizlemişti. Mutfakta tarifi internetten bulduğu çikolatalı bir kek yapmıştı. Sonra kurabiye yapmaya çalışmış ama yakıp atmıştı. Yeniden denemiş ve bu sefer tutturmuştu. Şimdi kek, kurabiyeler, çay bardakları ve su bardakları tabaklarda masada dizili duruyordu.
Yusuf salonda oturmuş, gülümseyerek onu izliyordu. Elif bir oraya bir buraya koşuyor; minderleri düzeltiyor, perdeleri düzeltiyor ve çiçeklerin yerini değiştiriyordu. Öyle heyecanlıydı ki Yusuf’un kalbi sevgiyle doluyordu.
Yusuf ayağa kalktı, yanına gitti ve ellerini tuttu. Elleriyle sakin olmasını işaret ederek, “Rahat ol,” dedi. “Her şey çok güzel. Kraliçe gelmiyor, arkadaşın gelecek.”
Elif elleriyle cevap verdi: “Ama her şey mükemmel olmalı. Lale ilk defa geli
