Düğün...
Fırat gelip Alev' i almıştı. Alaz ben ve Şermin hemen arkalarındaki arabadaydık. Fırat limuzin kiralamıştı. Yaptığı her şey onu gözümde daha itici hale getiriyordu. Buna gerek var mıydı gerçekten? Bu kadar gösterişe.
Otelin önünde durduk. Alaz Şermin' in kapısını açarken vale de benim kapımı açmıştı. Alaz' ın bu centilmen hallerini özlediğimi fark ettim. Anahtarı valeye verdi. Kolunu uzattı. Şermin' le koluna girerken önce bana sonra Şermin' e sıcacık gülümsedi. Yine o tanıdığım sevdiğim Alaz' a dönmüştü. Anlayışlı, nazik, centilmen.
Flashlar patlamaya başladı. Mikrofonlar burnumuza sokuldu. Benim çok haz etmediğimi bildiği için Alaz konuşmuştu. Yok mutlu günümüz yok hoş geldiniz bir kaç cümle söylemişti. Dinlememiştim bile. Sadece gülümsedim. Onu başarmış olmam bile yeterliy
