SÜLEYMAN KARTAL

1371 Kelimeler

Telefonu gönülsüzce açtım.  ' Ne var? '  ' Uygunsuz bir zamanda aradım sanırım. ' ' Oldukça. ' ' Neyse ben rahatsız etmeyeyim. Güzel karını merak etmişsindir diye düşünmüştüm ama neyse meşgulsün anlaşılan. ' ' Bir dakika. ' derken telefonu  yüzüme kapattı. Hemen aradım. Ama inadına yapıyor gibi telefonu açmıyordu. Resmen benimle oynuyordu. Herkes aklıma gelmişti ama Süleyman gelmemişti. Soner' in gitmesinden sonra Soner' i bulmaya uğraşır diye düşünüyordum. Sonunda telefonu açtı.  ' İşin çabuk bitti galiba. '  ' Karıma sakın dokunma. '  ' Sende biliyorsun ki hesabım onunla değil, seninle. '  ' Nereye istersen gelirim silahsız olarak. Beril' i bırak. ' ' Dur bakalım. Hesabım seninle ama canınla değil. ' ' Ne istediğini söyle. ' ' Önce merak ettin, her yerde aradın. Şimdi öğrendi

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE