Safir KATAY
Sabah güzel kokulara uyandım. Bundan sonra erken kalkmalıydım. Her sabah Devrim sayesinde uyanıyordum. Sabah kahvaltı bile hazırlayamıyordum. Bu biraz canımı sıkıyordu. Devrim kahvaltı hazırlamaktan mutlu değil bunu biliyorum ama uyanmam için alarm kurmalıyım. Bu sefer yine Devrim uyanacak ve değeri kalmayacak. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bunları düşünmekten vazgeçtim ve kalkıp mutfağa girdim. Sadece mutfak ve banyo kapalıydı. Bütün ev yatak odasıydı. Mutfağa girdiğimde gülümseyerek domates doğrayan Devrim'in beline sarıldım. Sırtına öpücükler bırakırken bir yandan da karnını ve göğsünü okşuyordum. "Günaydın." "Mmm. Günaydın." hala sırtına öpücükler bırakıyordum. "Neden beni uyandırmadın?" "Çok güzel uyuduğunu söylemiştim." "Devrim hep sen hazırlıyorsun." "Çünkü güzel hazırlıyo
