Safir KATAY
Sabah uyandıktan sonra kahvaltı yapıp babaannemin evine gittik. Odasına girdiğimde herkes ağlıyordu. Yatağın yanına gittiğimde üzeri çarşafla örtülmüştü. Yanına gidip çarşafı açtım. Solgun bir ten ve morarmış dudaklar görmeyi beklediğim şeylerdi ama canlı canlı görünce kötü olmuştum. Elimi saçlarına atıp okşadım ve alnını öpüp bulanan midemi yok saymaya çalışarak çarşafı tekrar kapattım. Daha dün çok iyiydi. Nasıl olmuştu? Her zaman yanında olan doktorun yanına gidip hala bulanan midemden dolayı boğuk çıkan sesimle "Ne zaman oldu?" "Bu sabaha karşı." "Ama daha dün çok iyiydi. Nasıl bu kadar erken oldu?" "Bunu biz de farkındayız ama zaten çok hastaydı. Midesini aldırmıştı. Daha fazla dayanamadı. Başınız sağ olsun" "Teşekkürler." gözlerim tekrar yatakta yatan babaannemi bulduğu
