46. Bölüm: Yaralar ve Hatıralar
Beyaz alevin ve gürültünün yerini, yoğun, boğucu bir sessizlik aldı. Arya'nın bilinci, ağır bir dalganın kıyıya attığı bir enkaz parçası gibi, yavaş yavaş ve acıyla su yüzüne çıktı. İlk hissettiği şey, ciğerlerini yakıp kavuran bir ağrı oldu. Toz ve dumanla dolu havayı soluduğu her an, bir iğne batıyormuş gibi geliyordu. Kulakları uğulduyordu, patlamanın yankısı kafasının içinde çınlıyordu.
Gözlerini açmaya çalıştı. Kirpikleri tozla kaplanmıştı. Etrafı bulanık, karanlık gri ve turuncu tonlarda görüyordu. Yanıyordu. Her yer yanıyordu ama alevler değil, enkazın içindeki sıcak metal ve kablolardan yayılan ısıydı bu. Kontrol odası tanınmaz haldeydi. Tavan çökmüş, konsollar paramparça olmuş, duvarlar dışarıya doğru eğilmişti.
Sonra, üzerindeki ağırlığı fark et
